پندهایی به دانشجویان کامپیوتر- بخش سوم
این سومین بخش از مقالهای در سه بخش است. برای خواندن بخش نخست به اینجا و بخش دوم به اینجا بروید.
دیگر نگران فرصتهای شغلی که نصیب هندیها می شود نباشید
اگر در هند هستید هیچگاه چنین نگرانی نداشتهاید، پس دیگر هم نگران شغلهایی که به هندیان داده میشود نباشید! در هند شغلهای جالبی وجود دارد، از آنها لذت ببرید.
مرتب میشنوم که از تعداد افرادی که به رشته کامپیوتر میروند کم میشود و دلیلی که میشنوم این است که دانشجویان از این میترسند به رشتهای بروند که کارهایش به هندیها داده می شود. این حرف به دلایل بسیاری نادرست است. نخست اینکه انتخاب شغل بر اساس گرایش روز (حال) کاری نابخردانه است. دوم اینکه حتا اگر تمام کارهای برنامهنویسی به هند و چین دادهشوند، برنامه نویسی به گونهای شگفت انگیز مهارت خوبی برای همه گونه کارهای جالب و خیالانگیز است، کارهایی چون مهندسی فرآیندهای تجاری. سوم: این را از من بپذیرید که هنوز هم برنامهنویس بهراستی خوب کیمیا است هم اینجا و هم هند. بله بسیار از افراد کامپیوتر و آیتی خوانده هستند که بیکارند و درباره اینکه مدت بسیاری است که بیکارند گلایه میکنند، میدانید چرا؟ ناراحت کردن آنها را به جان میخرم و میگویم برنامهنویسان واقعا خوب حتما سر کار هستند. چهارم: ایده بهتری دارید؟ میخواهید چه کار کنید، تاریخ بخوانید؟ بعد هم راه دیگری ندارید جز اینکه ادامه تحصیل بدهید و به رشته دیگری چون حقوق بروید. چیزی هست که از آن مطمئن هستم: ٪۹۹ وکلا از کارشان متنفرند، از تکتک دقایق کارشان متنفرند و هفتهای ۹۰ ساعت کار میکنند. همانگونه که گفتهام: اگر از برنامه نویسی لذت می برید خدا را شکر کنید زیرا از جمله محدود افراد بسیار خوش شانسی هستید که با انجام دادن کاری که دوستش دارید می توانید زندگی خوبی بسازید.
بگذریم، فکر نمیکنم داشجویان بهراستی اینگونه فکر کنند. کم شدن دانشجویان کامپیوتر به این خاطر است که پس از یک دوره جوگیری هماکنون تعداد به حد طبیعی خود رسیده است. جوگیری باعث شده بود کسانی که بهراستی برنامهنویسی را دوست نداشتند فکر کنند این کار کار پر درآمدی است و به سوی آن هجوم بیاورند. خوشبختانه چنین افرادی دیگر به کامپیوتر نمیآیند.
مهم نیست که چه می کنید دوره کارآموزی خوبی بردارید
استخدام کنندههای هوشمند میدانند که عشاق برنامهنویسی در کلاس سوم راهنمایی برای دندانپزشک خود پایگاه داده نوشتهاند، سه سال پیش از ورود به دانشگاه در آموزشگاههای کامپیوتر درس دادهاند، برای نشریه دانشجویی سیستم مدیریت محتوا ساختهاند و کارآموزی آنها در شرکتی (خوب) نرمافزاری بوده است. این چیزی است که آنها در رزومه شما جستجو میکنند.
اگر از برنامهنویس لذت میبرید، بزرگترین اشتباهی که ممکن است بکنید این است که به کاری نیمهوقت یا چیزی شبیه آن در کاری جز برنامهنویسی بروید. میدانم که هر فرد ۱۹ سالهی دیگر میخواهد که کاری در یک لباس فروشی پیدا کند، اما شما مهارتی دارید که بسیار باارزش است حتا اگر ۱۹ سال داشته باشید پس نابخردانه است که وقتتان را در تا کردن پیراهن تلف کنید. پیش از آنکه فارغالتحصیل شوید باید رزومهای داشته باشید پر از کارهای برنامهنویسی.
این نوشته برگردانی است از:
Spolsky, Joel. “Advice for Computer Science College Students“
در این رابطه میتوانید نوشته «چرا دانشجویان ایرانی باید در پروژه های آزاد/بازمتن مشارکت کنند!؟» را نیز بخوانید.
اگر می خواهید بار دیگری که مطلبی نوشته شد، آگاه گردید. عضو خوراک (feed) این بلاگ شوید.
این نوشته را به بالاترین بفرستید: 
دیدگاه از طرف hisitech:
ممنونم استاد
ارسال شده در بهمن ۱۵م, ۱۳۸۶ ساعت۱۱:۴۲ ب.ظ
دیدگاه از طرف khajavi:
استاد تنها دغدغه ی من در حال حاظر اینه که چون من در دانشگاه پیام نور درس می خواتم نمی توانم جایگاهم را به درستی تشخصیص دهم. همیشه یک اضطراب و عجله ی در وجود من هست. همش می ترسم نکنه فعلا دانشجوی فلان دانشگاه مهارت های به روز دنیا را یاد بگیره و …..
عاشق برنامه نویسی هستم (جدیدا با java)
وقت خودم را هم جز خواندن کتاب و برنامه نویسی و … تلف نمی کنم (چرا وب نوسیس یه چور وقت تلف کردنه)
ارسال شده در بهمن ۱۶م, ۱۳۸۶ ساعت۷:۵۹ ق.ظ
دیدگاه از طرف نبی:
- با این گفته موافقم که اکثر برنامه نویس های بیکار (یا همون مهندسین نرم افزار بیکار)، در واقع برنامه نویسی بلد نیستند ! یک برنامه نویس خوب، چه مهندس باشد و چه تجربی آموخته باشد، برایش همیشه کار هست، آن هم خیلی زیاد !
- “اگر از برنامه نویسی لذت می برید خدا را شکر کنید زیرا از جمله محدود افراد بسیار خوش شانسی هستید که با انجام دادن کاری که دوستش دارید می توانید زندگی خوبی بسازید.”
واقعاً به این جمله معتقدید؟! منظورم ساختن زندگی خوب از طریق برنامه نویسیه!
- “جوگیری باعث شده بود کسانی که بهراستی برنامهنویسی را دوست نداشتند فکر کنند این کار کار پر درآمدی است و به سوی آن هجوم بیاورند.”
این رو خوب اومدی !!! این رو هم اضافه کنم که … در میانه راه تازه متوجه شدند که برنامه نویسی کار هر کسی نیست.
نظر من اینه که برنامه نویسی استعداد ذاتی میخواد و اکتسابی نیست! پس دل خوش به درس و دانشگاه نکنید. از درون به خودتون بنگرید که آیا میتوانید یا خیر. (این نظر شخصی بود)
- “استخدام کنندههای هوشمند میدانند که عشاق برنامهنویسی در کلاس سوم راهنمایی برای دندانپزشک خود پایگاه داده نوشتهاند، سه سال پیش از ورود به دانشگاه در آموزشگاههای کامپیوتر درس دادهاند، برای نشریه دانشجویی سیستم مدیریت محتوا ساختهاند و کارآموزی آنها در شرکتی (خوب) نرمافزاری بوده است. این چیزی است که آنها در رزومه شما جستجو میکنند.”
این رو باید آب طلا گرفت. البته دقت داشته باشید “استخدام کننده های هوشمند!” و نه سازمان ها و شرکت های دولتی که فقط به مدرک نگاه میکنند نه آن رزومه درخشان ذکر شده در نقل قول !
متن خوبی بود؛ متشکرم
ارسال شده در بهمن ۱۶م, ۱۳۸۶ ساعت۸:۴۷ ب.ظ
دیدگاه از طرف MicroDump:
عالی بود دستت درد نکنه
ارسال شده در بهمن ۱۶م, ۱۳۸۶ ساعت۱۱:۲۰ ب.ظ
دیدگاه از طرف SaeedTNT:
خسته نباشید خدمت شما دوست عزیز
ارسال شده در بهمن ۱۹م, ۱۳۸۶ ساعت۱:۴۴ ب.ظ
دیدگاه از طرف آرش:
سلام
در ضمن کی گفته هندیها همه فرصتها رو گرفتن؟ من یکبار چند خط کد به صورت متن باز release کردم و یک نفر از یک شرکت هندی با من تماس گرفت و خواست براش کاری انجام بدم و وقتی پرسیدم که چرا کار رو به هندیها نمیدی؟ گفت اینجا برنامهنویس متخصصی که بتونه همچین کاری انجام بده پیدا نمیشه!!!
مطلب جالبی بود و نکتههای خوبی داشت
ارسال شده در اسفند ۲۱م, ۱۳۸۶ ساعت۹:۰۰ ق.ظ
دیدگاه از طرف مریم:
خیلی جالب بود ولی به نظرم کم بود . مخصوصا قسمتی که یه شخص ۱۹ ساله مورد اشاره قرار گرفته شده بود چون دقیقا من هم دنبال کارای نیمه وقت بودم از منشی گرفته تا بازار یاب . دوست دارم آدم اکتیو و موفقی باشم تو برنامه نویسی خوبم چون خودم از روی علاقه یادش گرفتم بدون استاد یا کلاس آموزشی . پشتکارم خوبه ولی تجربه برای دنیای امروز ندارم نمی دونم چه جوری باید پیش برم لطفا در این زمینه ها هم بفرمایید یا راهنماییمون کنید . با تشکر.:)))
اپاتان: سن شما بسیار مناسب یادگیری است در آغاز تلاش کنید زبان پایتون Python را فرا بگیرید و به رشته کامپیوتر بروید
نوشته های زیر را نیز بخوانید:
پندهایی به دانشجویان کامپیوتر- بخش نخست
بخشهای دو و سه را نیز بخوانید
چرا دانشجویان ایرانی باید در پروژه های آزاد/بازمتن مشارکت کنند!؟
ارسال شده در اردیبهشت ۱م, ۱۳۸۷ ساعت۱۱:۱۸ ق.ظ
دیدگاه از طرف علی:
با سلام به تمام برو بچه های نرم افزار
از آنجا که بحث نصیحت و این حرف هاست، آقا من یک گله از شما ها دارم و اینه که حالا معارف و ریشه های انقلاب رو دوست ندارید بابا این ریاضی ۱و ۲ رو یادتون نره خیلی زشته !
یه پروژه نرم افزاری بزرگی داشتیم یک مهندس به اصطلاح معروف و آخر GUI. کوچکترین کارهای ریاضیاتی رو خودمون انجام دادیم واقعا تاسف بار بود
مهندس هوافضا
ارسال شده در تیر ۲۵م, ۱۳۸۷ ساعت۵:۵۰ ب.ظ
دیدگاه از طرف not:
سلام ؛ من اتفاقی به این جا بر خوردم ؛ نصیحت های شما مثل برق سه فاز برق از سر آدم می پپرونه.
من الان ۲۴ ساله هستم . توی دانشگاه که این رشته رو تموم کردیم و هیچی نشدیم اما الان خیلی جدی تصمیم گرفتم که به طور جدی برنامه نویسی رو کار کنم تا بتونم هم کار کنم هم به علاقه ام برسم .
این رشته رو دوست دارم اما تقریبا هیچی بلد نیستم میشه بگیم من چه کار می تونم بکنم . با توجه به اینکه ۱۹ ساله هم نیستم و تقریبا سنی از من گذشته
راهنمایی کنید؛ مرسی
ارسال شده در تیر ۲۶م, ۱۳۸۷ ساعت۸:۵۴ ب.ظ
دیدگاه از طرف حمیدرضا:
سلام
کسبوکار نرمافزار: من چنین چیزی نگفتهام، دیدگاه یکی از خوانندگان بلاگ است و دید من چنین نیست. برنامه نویسی هوش میخواهد و پشتکار و تمرین همین.
در متن خوندم که گفتید به نظر شما برنامه نویسی اکتسابی نیست و ذاتیه .این گفته شما چند روزی منو به خودش مشغول کرد اخه من دانشجوی سال اول هستم که برنامه نویسیم زیاد تعریف نداره پس با این گفته شما من نباید به خودم امیدوار باشم !؟درضمن توی متن دیدم که به کسی که درسش تموم شده و برنامه نویسی بلد نیست گفتید هنوز دیر نشده و از (پایتون ) شروع کنه پس با این حساب به اون شخص هم امیدی نباید باشه اگه تا اون موقع نتونسته یاد بگیره .خواهش می کنم منو راهنمایی کنید.
با تشکر .
به خودتان امیدوار باشید و کار کنید و تا آنجا که میتوانید برنامهبنویسید.
ارسال شده در شهریور ۳م, ۱۳۸۷ ساعت۸:۱۴ ب.ظ