از نظر من مشکل اصلی، من و امثال منیم (من و دانشجو‌هایی مثل من). اگر چیزی یاد می‌گیریم دوست داریم انحصاری یاد بگیریم. دوست داریم پول دربیاریم، اما نمی‌دونیم چه جوری؟! (اشاره به کتاب پدر پول‌دار پدر بی‌پول که هرگر نخوندمش) حتی ذره‌ای هم درباره بازار کالا و خدمات شناخت نداریم. میدونیم پژوهش علمی خوبه اما خب این چیزا که واسه ما نیست! تا حالا فقط اسم کار‌آفرینی به گوشمون خورده. نه مهارت‌های لازمش رو داریم نه اعتماد به نفس برای انجام کار‌های اقتصادی. در برابر کشورمون احساس مسئولیت نمی‌کنیم. و از همه بدتر یادگرفته‌ایم که کوچک فکر کنیم.

ولی در نهایت من دانشجو مقصرم که فکر آینده خود نیستم و من مدیر شرکت که فقط منافع حال رو می بینم و در نهایت خود ما مقصریم که فقط حرف می زنیم و به فکر تغییر بنیادی در خودمان نیستیم و فکر می کنیم دیگه نمی شه و نمی تونیم.یاد بگیریم که می توانیم تغییر کنیم و می شود بهتر حرکت کرد
ببخشید طولانی شد درد دلی بود که مدتها بر دلم مانده بود یا علی..

به این مطلب لینک دادم…